تبلیغات
گریه های امپراطور - دریچه ای رو به فرهنگ و ادبیات معاصر
گریه های امپراطور - دریچه ای رو به فرهنگ و ادبیات معاصر
فقر ، شب را " بی غذا " سر كردن نیست .. فقر ، روز را " بی اندیشه" سر كردن است 
قالب وبلاگ
نویسندگان
جنگ دفاع مقدس
نظر سنجی
باسپاس از حضورت ! کدام موضوع وبلاگ را بیشتر پسندیدی؟








لینک های مفید

.

«ریچارد فلاناگان» برنده جایزه بوکر 2014 درمورد کتاب «راه باریک به عمق شمال» و داستان پرداختن به موضوع اسرای جنگی و احداث «راه‌آهن مرگ» تابلند-برمه در جنگ جهانی دوم چنین می‌گوید:

جزییات داستانی که فلاناگان را شایسته دریافت «من بوکر» 2014 کردجزییات داستانی که فلاناگان را شایسته دریافت «من بوکر» 2014 کرد

«جاده باریکی به سوی عمق شمالی» یکی از معروفترین آثار ادبیات ژاپن و نوشته «باشو» شاعر بزرگ در سال 1689 است. پدر من از زندانیان ژاپنی در جنگ و یکی از 250 هزار سرباز اسیر سازنده «راه‌آهن مرگ» تایلند-برمه در سال 1943 بود. فاجعه‌ای که در جریان آن بین 100 تا 200 هزار نفر جان خود را از دست دادند یعنی بیشتر از تعداد کشته‌شدگان در هیروشیما.

اگر «جاده باریکی به سوی عمق شمالی» یکی از بالاترین سطوح فرهنگ ژاپن است، راه آهن مرگ یکی از پایین‌ترین سطوح آن است. من 12 سال سعی کردم رمانی درمورد آن بنویسم و مدام احساس می‌کردم نمی‌توانم.

سپس متوجه پدر 98 ساله‌ام شدم و احساس کردم باید پیش از مرگ او به این رمان پایان دهم. می‌خواستم یک داستان عاشقانه بنویسم که حقیقت بزرگ عشق را نشان دهد. چیزی که ما در لحظه پس از مرگ آن را کشف می‌کنیم. داستان‌های جنگی داستان مرگ هستند و جنگ، عشق را توصیف می‌کند. در حالیکه عشق بالاترین ابراز امید است، هر داستانی که خالی از آن باشد، ربطی به زندگی ندارد. و انکار امید در داستانی تاریک، هنری نادرست و دروغین است.

من به ژاپن رفتم و با چندین نفر که در آن زمان به عنوان نگهبان و مأمور در راه آهن مرگ کار می‌کردند ملاقات کردم. احساس کردم یکی از آنها همان ایوان وحشتناکی است که در اردوگاه پدرم بوده، کسی که استرالیایی‌ها به او لیزارد می‌گفتند.

او پس از جنگ به دلیل جنایات جنگی به مرگ محکوم شده بود ولی با تخفیف در مجازات حکم حبس ابد دریافت کرده بود و سپس در یک عفو عمومی در سال 1956 آزاد شده بود.

حدود نیم ساعت لیزارد را با حالتی وحشت زده تماشا می‌کردم. پس از پایان گفتگو و بازگشت به خانه، پدرم با من تماس گرفت و جویای ماجرا شد. او با وجود کهولت سن، هنوز حافظه خوبی داشت. به او گفتم که با چند نگهبان از جمله لیزارد ملاقات کرده‌ام و آنها از آنچه انجام داده‌اند شرمنده هستند و از من خواسته‌اند از طرف آنها از پدرم عذرخواهی کنم. بعد از آن روز پدرم تمام خاطرات بد خود از زمان اسارتش را فراموش کرد.

نیمه دوم سال را به تنهایی در جزیره تاسمانی زندگی کردم و رمان خود را بازنویسی کردم. احساس می‌کردم تمام کتاب‌هایم را برای نوشتن این کتاب نوشته‌ام.

پس از پایان رمان، روزی پدرم در حالیکه بیمار شده بود و من در کنار بستر او بودم درباره رمان از من پرسید و من گفتم آن را برای یک ناشر ایمیل کرده‌ام. آن شب پدرم مرد و من کتاب خود را به پدرم که شماره زندانی او به ژاپنی (335To prisoner san byaku san jū go ) بود، تقدیم کردم، چیزی که به من به عنوان راه باریک به عمق شمال آموخته بود.




طبقه بندی: شعر، شعر شعرای خارجی، نقدو نظر، نقد و نظر آثار خارجی، معرفی کتاب،
برچسب ها: جزییات داستانی که فلاناگان را شایسته دریافت «من بوکر» 2014 کرد، «من بوکر» 2014، ریچارد فلاناگان،
[ 25 مهر 93 ] [ 09:19 ق.ظ ] [ ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ


وقتی انسان روح خود را از دست بدهد فتح دنیا به چه درد او می خورد
نقطه شروع : هشتم خرداد هزار و سیصد و نود ویک
مقالات مربوط به نقد ونظر فقط نظریات نویسندگان آنها می باشد نه نظرات وبلاگ .
دوستان و عزیزانی که تمایل دارند می توانند شعر و مطالب خود را جهت ثبت در وبلاگ ارسال نمایند .
نقل مطالب این وبلاگ باذکر ماخذ ازاد می باشد
با تشکر :رضا پورجوادی


آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
 
موضوعات
لینک های مفید
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت

Online User